Sanık ... hakkında mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonunda, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.10.2016 gün ve 2015/174 Esas, 2016/143 Karar sayılı hükmün sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.03.2017 gün ve 2016/13157 Esas, 2017/1542 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2017 gün ve KD-2017/32698 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 23.03.2017 gün ve 2016/13157 Esas, 2017/1542 Karar sayılı onama ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2017 tarihinde üyeler ... ile ...'ın karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Sanığın aşamalardaki suçu inkara yönelik istikrarlı savunmaları, müşteki ... ve tanık...'nin sanığı doğrular şekildeki beyanları, olayın geçtiği yer itibariyle ev içerisinde müşteki ... ve diğer kardeşlerinin de bulunduğu düşünüldüğünde anlatımın hayatın olağan akışına aykırı olması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdureye yönelik gerçekleştirdiği iddia olunan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediğine dair mağdurenin soyut beyanı dışında, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek sanığın beraati gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görüldüğünden sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.