MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2016 gün ve 2016/179 Esas, 2016/307 sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttileri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile sanık müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Olayın intikal şekli ve zamanı, sanık ile mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, yaşı itibariyle rızası hukuken geçerli olmayıp hafif mental retardasyonu bulunan onbeş yaşından küçük mağdureye verdiği telefon vasıtasıyla arayarak buluşmalarını sağlamasının TCK'nın 109/2. maddesinde düzenlenen hile kapsamında sayılmayıp mevcut haliyle eylemini cebir, tehdit veya hileyle işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek hakkında TCK'nın 109/1, 109/3-f, 109/5, 43. maddelerine göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanunun 109/2. maddesi ile temel cezanın belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 20.02.2017 gün ve 2017/430 Esas, 2017/378 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.