MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 04.08.2014 günlü raporda mağdurede borderline kişilik örgütlenmesi bulunduğu ve patolojik kişilik örgütlenmesinin gelişmesinde travmatik yaşantıların katkısı olduğu ifade edilerek ruh sağlığının bozulduğu belirtilmesine rağmen söz konusu travmatik yaşantıların neler olduğu açıklanmayıp, ruh sağlığındaki bozulma ile yargılama konusu olay arasında nedensellik bağının kurulmamasından dolayı raporun içerik itibariyle yetersiz olduğunun anlaşılması karşısında, bu hususta tam bir vicdani kanaat edinilebilmesi için Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde bir çocuk psikiyatristi ile bir adli tıp uzmanının zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş heyetten rapor alınarak sonucuna göre, TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde anılan maddenin tatbikine karar verilmesi,
Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.