Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonunda, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.02.2014 gün ve 2013/183 Esas, 2014/75 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 25.05.2017 gün ve 2016/9770 Esas, 2017/2869 Karar sayılı ilamı ile vaki temyiz isteminin reddi yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2017 gün ve KD-2017/43296 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 25.05.2017 gün ve 2016/9770 Esas, 2017/2869 Karar sayılı temyiz isteminin reddi kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA karar verilmesinin ardından, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetildikten sonra gereği düşünüldü:
Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.