MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM: Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.11.2017 gün ve 2017/310 Esas, 2017/270 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Sanığın, 08.11.2018 havale tarihli dilekçesi ve 18.01.2019 günlü imzalı beyanıyla müdafisi tarafından yapılan temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından, incelemenin katılan Bakanlık vekilinin temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdur beyanları ile anlatımlarla örtüşen katılan annenin ifadeleri, sanığın soruşturma evresinde müdafi huzurunda verdiği savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/2-4. maddelerinde düzenlenen zor kullanmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, anılan karara ilişkin istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 24.01.2018 gün ve 2018/136 Esas, 2018/97 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 13.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.