MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdur ...’ye yönelik), iftira (katılan ...’a yönelik)
HÜKÜM: Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.07.2017 gün ve 2017/153 Esas, 2017/213 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden kabulü ile hükümlerin kaldırılarak bu suçlardan mahkumiyetine, iftira suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine bu suçtan kurulan hükme dair temyiz başvurusunun reddine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin kısmen reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihi 2017 yılı Şubat ayı olduğu halde gerekçeli kararda 17.03.2017 ve 19.03.2017 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ve aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafisinin tefhim edilen hükümle ilgili verdiği 06.12.2017 tarihli süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip, 02.03.2018 günü usulüne uygun şekilde gerekçeli hükmün tebliğiyle işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süresinden sonra gerekçeli temyiz dilekçesini verdiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair verilen Ek kararın incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,
Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin inclenmesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan mağdur vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanığın çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesine 17. Ceza Dairesine gönderilmlesine, 02.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.