MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM: Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2017 gün ve 2016/341 Esas, 2017/355 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Mağdurenin aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen anlatımları, tanık beyanları, savunma, olayın intikal şekli ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi yerine ilk derece mahkemesinin sübuta yönelik delillerin değerlendirilmesine ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle verdiği mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 07.02.2018 gün ve 2018/234 Esas, 2018/182 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, 18.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.