MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine dair Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2017 gün ve 2016/496 Esas, 2017/93 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE;
Katılan mağdure vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafisinin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi gereğince, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Katılan mağdure vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafisinin çocuğun cinsel istismar suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi gereğince on sekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocukla ilgili duruşmaların kapalı yapılması gerektiği halde 05.05.2017 günlü hüküm celsesi açık yapılmış ise de inceleme tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun on sekiz yaşını tamamlaması nedeniyle anılan hatanın telafisi mümkün olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre ilk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuğun olay günü mağdurenin bulunduğu eve gelerek kapıyı açtırdıktan sonra yanağından öpmesi ve çevreden sesler gelmesi üzerine ayrılıp, kısa süre sonra geri gelip mağdureyi yanağından öperek cinsel bölgesine dokunması şeklindeki fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili olması nedeniyle eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 29.05.2018 gün ve 2017/2146 Esas, 2018/739 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.