Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonucunda atılı suçlardan beraatine dair Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.10.2016 gün ve 2015/129 Esas, 2016/103 Karar sayılı hükümlerin katılan mağdur vekili ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 31.05.2017 gün ve 2016/289 Esas, 2017/1144 Karar sayılı ilamı ile vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın müsnet suçlardan mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin sanık müdafisi katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.05.2018 gün ve 2017/8720 Esas, 2018/3895 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin bozulması yönündeki kararıyla ilgili olarak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi tarafından direnme kararı verilerek kurulan 26.10.2018 gün ve 2018/2126 Esas, 2018/1889 Karar sayılı ilamın sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyanın 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede gereği görüşüldü:
Dairemizin 23.05.2018 gün ve 2017/8720 Esas, 2018/3895 sayılı bozma Kararı usul ve kanuna uygun olup Bölge Adliye Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 26.10.2018 gün ve 2018/2126 Esas, 2018/1889 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.