MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM: Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundanmahkumiyetine dair İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.11.2018 gün ve2018/51 Esas, 2018/297 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen 10.01.2018 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının bozuk olduğu, bu duruma yaşadığı iddia edilen olayların hepsinin katkısının olacağı, ancak hangisinin ne oranda katkısının olacağının bilinemeyeceği yönünde bilgi verilmesi karşısında, ilk derece mahkemesince mağdurenin ruh sağlığının mevcut eylem sebebiyle bozulup bozulmadığının kesin olarak tespit edilememesinden dolayı sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, anılan madde de nazara alınarak yapılan lehe kanun değerlendirmesinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişik lehe kabul edilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 13.02.2019 gün ve 2019/410 Esas, 2019/332 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.