MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM: Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.04.2018 gün ve 2018/2577 Esas, 2018/1346 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
İlk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmayan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5271 CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
T.C. Anayasasının 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı cocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, CMK'nın 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı, ayrıca sanığın mahkumiyeti halinde suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla davaya katılan kişiler lehine sanığın vekalet ücretine mahkum edildiği de dikkate alındığında, sanığın ikinci bir vekalet ücretine mahkum edilmesi suretiyle maddi zarara uğratılmasının da hakkaniyete uygun olmayacağı gözetilmeden katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.09.2017 gün ve 2017/1799 Esas, 2017/1563 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2017 gün, 2017/127 Esas, 2017/118 Karar sayılı hükmünde yer alan katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bölümün karardan çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.04.2019 tarihinde üyeler ... ile ...'un karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Sanığın aşamalarda tutarlı biçimde kardeşi olan mağdurenin telefonla sürekli oynadığından tartıştıklarını, o nedenle kendisine suç attığını bildirmesi karşısında; bu beyanı doğrulayan tanığın annesi olan ...'in beyanları değerlendirilmeden ve neden itibar edilmediği gösterilmeden mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve tutarsız beyanına dayanarak eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle karar verildiğinden, yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.