Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanıklar ... ile ...'nin (Kanat) ise ...... suçundan yapılan yargılamaları sonucunda sanık ...'ın nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanıklar ......'un ise ...... suçundan mahkumiyetlerine dair ...... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.01.2015 gün ve 2008/556 Esas, 2015/24 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 02.03.2016 gün ve 2015/8751 Esas, 2016/2026 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin onanması yönündeki kararıyla ilgili olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2016 gün ve 2016/231399 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine Dairemizin 02.11.2016 gün ve 2016/9530 Esas, 2016/7555 sayılı Kararıyla itirazın yerinde görülmeyerek reddiyle bu husus da karar verilmek üzere dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.04.2018 gün ve 2016/14-1448 Esas, 2018/177 Karar sayılı ilamıyla 20.03.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince ...... Hizmetler Bakanlığının gerekli görmesi halinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idari, cezai, hukuki her tür davaya ve çekişmesiz yargıya katılma hakkının bulunması nedeniyle anılan madde uyarınca bu husustaki takdir hakkının kullanılabilmesi için yokluğunda verilen mahkeme kararlarının Bakanlığa tebliğinin zorunlu olması nedeniyle itiraz konusu dosyadan haberi olmadığı anlaşılan Bakanlığa ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararı tebliğ edilip, temyiz ettiği takdirde bu husus da gözetilerek, etmediği takdirde ise sanıklar müdafilerinin temyizlerine istinaden Dairesince yeniden değerlendirme yapılarak karar verilmesi için itirazın değişik gerekçeyle kabulüne dair verilen kararla birlikte Dairemize gönderilen dosya ile ilgili olarak verilen 02.10.2018 gün ve 2018/6076 Esas, 2018/5714 sayılı tevdi kararına istinaden ilk derece mahkemesince yapılan tebligata rağmen Bakanlık il müdürlüğü yetkilisi tarafından temyiz edilmeyen dosya gereği yapılmak üzere Dairemize iade edilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy