MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM: Sanık ...'un atılı suçtan mahkumiyeti ile sanık ...'un beraatine dair Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2018 gün ve 2018/257 Esas, 2018/586 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden düzeltilerek esastan, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden ise esastan reddine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Suç tarihinde reşit olan ve kendisine vasi olarak tayin edilen annesi ...'in de dava ve duruşmalara katılmasına hükmedilen mağdureye beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olması nedeniyle tayin edilen vekilin, sanıkların cezalandırılmasını talep ettiğini açıkça beyan etmesine rağmen 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, aynı Kanunun 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu ve mağdure vekilinin mahkemece verilen hükümleri temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyup, mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'in katılan ve Av. ...'in de katılan mağdure vekili olarak davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Mağdure hakkında Mersin Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 07.08.2018 ve 27.03.2018 tarihli raporların birbirleriyle çelişip, içerikleri itibarıyla da yetersiz olması karşısında, ilk derece mahkemesince mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilerek suç tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, tespit edilen zekâ durumunun kendisine yönelik cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı, eyleme karşı beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı hususlarında yeniden rapor alındırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafisi ile katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.04.2019 gün ve 2019/1247 Esas, 2019/887 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir suretinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.