MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler..., ...ile ...'ya yönelik)
HÜKÜM: Sanığın, mağdure ...’ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine ve mağdureler... ile...'ya yönelik atılı suçlardan mahkumiyetine dair İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2019 gün ve 2018/227 Esas, 2019/104 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;
Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinde yer alan suç için öngörülen temel cezanın ağırlaştırıcı haller nazara alınmaksızın üst sınırının 10 yılın altında kalması nedeniyle bu suçtan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararların 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a ve 286/2-g. maddeleri gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme ilişkin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında mağdureler... ile...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Olayın intikal şekli ve zamanı, suç tarihi itibarıyla on beş yaşından büyük olan mağdurelerin aşamalarda değişen çelişkili anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 21.01.2020 gün ve 2020/135 Esas, 2020/97 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.