MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdur...'a karşı), çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...'a yönelik)
HÜKÜM: Sanığın mağdur ...’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile mağdur ...’a yönelik atılı suçtan beraatine
İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık ve müdafisi, katılan mağdurlar vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte müdafinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan değerlendirmede başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Katılan mağdurlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:
Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurların velayet haklarına sahip babaları olan müştekiler... ile...’in, davaya katılmalarına rağmen yokluklarında verilip, usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli kararı temyiz etmemeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık ile müdafisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz talepleri ile sanığın duruşmalı inceleme sırasındaki savunmasının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200, 17.06.2014 gün ve 658-330 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, dava konusu yapılan eylemin iddianamede açıkça ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususlarında karışıklığa neden olacağı gözetildiğinde, 10.04.2014 tarihli iddianamede sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gibi bu eksikliğin de ancak yeni bir kamu davası açılması suretiyle giderilebileceği nazara alınmadan ek savunma hakkı verilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.