MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...), çocuğun cinsel istismarı (sanık ...), cinsel taciz (sanık ...)
HÜKÜM: Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın atılı suçlardan mahkumiyetleri ile sanık ...'in müsnet suçtan beraatine
İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafileri, katılanlar vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafileri tarafından incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanıklar müdafilerinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan değerlendirmede başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Duruşmada ifadesinin alındığı tarihte mağdurenin reşit olması nedeniyle babası olan ...'nin velayet ile buna bağlı katılan sıfatının sona erdiği gözetilerek vekilin temyizinin mağdureyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığa isnat edilen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı TCK’nın 105/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve beraat eden sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 07.01.2013 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca müsnet suçtan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ... haklarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmaksızın yazılı şekilde olayın gerçekleşme şekline dair herhangi bir açıklama içermeyen gerekçesiz hükümler kurulması suretiyle Anayasanın 141 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddelerine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri, katılanlar vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile bir kısım sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.