Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonucunda atılı suçlardan beraatine dair İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2013 gün ve 2012/404 Esas, 2013/394 Karar sayılı hükümlerin mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 02.04.2019 gün ve 2015/10242 Esas, 2019/8693 Karar sayılı ilamı ile bozma yönündeki kararıyla ilgili olarak İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesince direnilerek kurulan 13.11.2019 gün ve 2019/173 Esas, 2019/372 Karar sayılı hükmün O Yer Cumhuriyet Savcısı ile mağdure vekilince temyiz edilmesinin ardından Dairemizde inceleme sırası bekleyen dosya ile ilgili olarak 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçiçi 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden yapılan incelemede gereği görüşüldü:
Dairemizin 02.04.2019 gün ve 2015/10242 Esas, 2019/8693 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 13.11.2019 gün ve 2019/173 Esas, 2019/372 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.