MAHKEMESİ :Ceza Dairesi (Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi)
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2016 gün ve 2016/471 Esas, 2016/500 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Dairemizin 06.12.2017 gün ve 2017/7959 Esas, 2017/6235 sayılı tevdi kararı sonrasında mağdureyi temsil etmek üzere Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.06.2018 gün ve 2018/470 Esas, 2018/1371 sayılı Kararı ile temsil kayyımı olarak atanan ...’ün, aynı zamanda mağdurenin babaannesi ve sanığın da öz annesi olması sebebiyle temsil kayyımı ile mağdure arasında menfaat çatışması bulunup, esasen kayyımın sanık lehine temyiz başvurusu yaptığı anlaşıldığından, incelemenin sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekili ile mağdure vekilinin temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Dairemizin 10.12.2019 gün ve 2019/5001 Esas, 2019/13152 sayılı tevdi kararı sonrasında mağdureyi temsil etmek üzere Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.10.2020 gün ve 2018/470 Esas, 2018/1371 sayılı ek kararı ile temsil kayyımı olarak atanan ...’a gerekçeli hüküm 19.01.2021 tarihinde tebliğ edildiği halde kararı temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.