(818 S. K. m. 213)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 2.2.1976 gününde verilen dilekçe ile ferağa icbar suretiyle tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 1.12.1976 günlü hükmün Yargıtay'ca, incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü :
Karar: Taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesi geçerlidir. Davalı tarafça ileri sürülen savunma ispatlanmamıştır. Dosya kapsamına, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazı yersizdir.
Davacı vekilinin temyizine gelince: Kural olarak, satış vaaddi sözleşmeleri şahsi hak doğurur. Bu hak tapuya işlenmekle güçlenir ve 3. kişilere karşı etkinlik kazanır. Satış vaadi sözleşmesinin tapuya şerhinden sonra tapu siciline konan takyitler ve düşürülen şerhler lehine satış vaadi yapılan kişinin durumunu ağırlaştırmaz. Zira, şahsi hak daha önce tapuya işlenmiş ve 3. kişiler uyarılmıştır. Ancak; satış vaaddi sözleşmesine dayanılarak açılan ve sadece sözleşmenin tarafları arasında görülen bir dava ile bu takyit ve şerhler kaldırılamaz. Öte yandan, lehine satış vaaddinde bulunulan davacının bu takyitleri de kabul zorunluluğu yoktur. O halde, satış vaadi sözleşmesine dayanılarak açılan tescil davası sırasında tapudan getirtilen kayıtlarda görülen bu şerh ve takyitler bakımından davacıdan diyeceği sorulmak, takyitleri kabul etmek istemediği takdirde lehine şerh ve takyitlere de husumetin yöneltilmesi için davacıya mahil verilmek, usulen taraf teşkilinden ve icabında gösterilecek diğer deliller toplandıktan sonra durum incelenerek sonucuna göre bir karar ittihaz olunmak gerekir. Bu yolda işlem yapılmadan, taşınmazın üzerindeki takyitler ile davacı adına tesçili anlamını verecek şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Ayrıca, taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesi 24.9.1974 gün ve 28252 numaralı olup karara bu numara yerine örnek numarasının yazıldığı ve maddi hata yapıldığı anlaşılmıştır.
Davacı vekilin bu yönlere ilişkin temyiz itirazı yerindedir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının reddine, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 1000 lira duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine 3.5.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy