(743 S. K. m. 650)
Dava: Davacılar Vasıf ve arkadaşları vekili tarafından, davalılar aleyhine 4.8.1981 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda, davalılardan Mustafa ve Fatma'nın 6 ada 39 parsel sayılı taşınmazdaki paylarının Mahmut mirascıları adlarına tesciline, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine dair verilen 29.11.1984 günlü hükmün Yargıtay'ca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı Mahmut terekesi mümessili vekili tarafından istenilmekle; dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü :
Karar: Dava, davalılar adlarına tapulu olup sonradan kadastro komisyonunca 6 ada 39 parsel sayılı ile tahdit edilen taşınmazın temliken tescili istemine ilişkindir. Davalılar Mustafa ve Fatma, çekişmeli taşınmazı tüm maliklerin sattıklarını, satış bedelini aralarında paylaştıklarını ve bu husustaki senedin 1969 yılında düzenlendiğini bildirerek davayı kabul etmişlerdir. Senet mümzisi tanık Kazım, o zaman arzuhalcilik yaptığını, senedi bizzat düzenlediğini, senet düzenlenirken senette yazılı satıcıların hazır olduklarını, Beşiktaş Noterliği'nce tanzim olunan 10.10.1968 gün 23462 sayılı vekaletnameye istinaden Fatma Kamuran vekili olarak Ayhan sözlerini ilgililerin ellerindeki kağıttan okuduklarını ve kendisinin de bu husus senede yazdığını, senede 1.10.1965 tarihini derçettiğini bildirmiştir. Beşiktaş 2. Noterliği'nin 17 Eylül 1982 gün ve 55151 sayılı vekaletname suretinden, senette yazılı vekaletnamenin gün ve sayısının doğru olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, davaya dayanak yapılan senet 10.10.1968 gününden sonra düzenlenmiştir ve zirindeki 1.10.1965 günü zuhule müstenittir. Resmi belge ve şahadetle doğrulanan ve 10.10.1968 gününden sonra düzenlenen senetle, Ayhan kendine asaleten ve Fatma Kamuran'a vekaleten payını sattığına ve satış işlemine diğer tüm paydaşlarda iştirak ettiklerine, senede alıcı Mahmut'un adının yazılmaması ve tanık Reşat'ın imzasının sahte atıldığını bildirmesi mezkur senedin geçersiz sayılmasını gerektirmeyeceğine, Mahmut miracsıları haricen alınan çekişmeli taşınmaza akaryakıt istasyonu ve konaklama tesisleri yaptırdıklarına, 5.7.1944 gün ve 12/26 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı uyarınca arsa maliklerinin mezkur yere sözkonusu tesislerin yapılmasına rıza ve muvafakat etmiş sayılacaklarına, muhdesat değerinin zemin değerinden açıkça ziyade olduğu saptandığına göre Medeni Yasanın 650. maddesinde öngörülen temliken tescil koşullarının oluştuğu, muhik tazminatın satış bedelinin düşülmek ve arta kalan bedelin arsa sahiplerine verilmek üzere tüm davanın kabulü gerektiği düşünülmeden delilerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşerek yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının yatırana iadesine, davayı kabul eden Mustafa ve Fatma hariç olmak üzere zdiğer davalılar Ayhan ve arkadaşlarından 5.000 lira duruşma vekalet ücretinin tahsili ile davacıya ödenmesine, 12.11.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy