(766 S. K. m. 31) (3402 S. K. m. 12)
Dava: Davacı tarafından, davalı aleyhine 21.4.1987 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.12.1988 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle gereği düşünüldü.
Karar: Davacı, 1946 yılında yaptığını iddia ettiği davalı taşınmazındaki kuyuları sebebiyle o kuyular üzerindeki irtifak hakkının kabulü ile tapuya tescilini istemiştir. Dosyadaki tapu kaydına göre o yerde tapulama 1969 yılında yapılmıştır. Buna göre davacı tapulamaya tekaddüm eden işlemleri ile oluşan bir hakkının varlığını iddia etmekte ve 21.4.1987 günlü dilekçe ile bunu dava etmektedir. Yürürlükten kaldırılan Tapulama Kanununun 31/2 ve halen yürürlükte olan 3402 sayılı Kanunun 12/3 maddesine göre tapulamaya tekaddüm eden sebeblere dayanılarak tapulamanın kesinleşmesinden itibaren 10 yıl geçtikten sonra dava açılamaz. Hak düşürücü bu sürenin re'sen gözönünde tutulması ve bu gerekçe ile davanın reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 13.4.1990 gününde oybirliği ile karar erildi.
Full & Egal Universal Law Academy