(3402 S. K. m. 4)
Davacı köy vekili tarafından, davalı köy aleyhine 23.2.1989 gününde verilen dilekçe ile kadastroca tespit edilen köy sınırlarının, daha önceki Toprak Tevzi Komisyonunca olan belirlemeye göre tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; değer itibariyle görevsizliğe ve dosyanın sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine dair verilen 20.6.1990 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Dava, Toprak Tevzi Komisyonunca taraf köyler arasındaki sınırların belirlenmesine rağmen sonradan bunun kadastroca aleyhe olarak değiştirildiği ileri sürülerek ilk haline göre düzeltilmesi isteğine ilişkindir.
Mahkemece, dilekçede gösterilen değer itibariyle görevsizliğe ve dosyanın görevli sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden, 3402 sayılı Kadastro Kanununun yürürlüğü sırasında ve 1988 yılında kadastro ekiplerince çalışma alanının belirlendiği ve davanın buna karşı bir itiraz niteliğinde açıldığı anlaşılmaktadır.
Çalışma alanı olarak yapılan belirlemede gösterilen sınırların idari sınır sayılmayacağı açıklanmıştır.
Sözü edilen Yasanın 4. maddesinde; sınır tespitlerine karşı yedi gün içerisinde Kadastro Müdürlüğü nezdinde itiraz edilebileceği, verilecek karara karşı aynı süre içinde Kadastro Mahkemesine itiraz olunabileceği, verilecek kararın kesin olacağı gösterilmiştir.
Bu durum karşısına, miktar veya değere göre görevli mahkemenin belirlenmesine olanak bulunmayıp takip edilecek usul ve görevli mahkeme özel olarak gösterildiğinden, açıklanan hususların dikkate alınması gerekir. Mahkemece yapılacak olan iş de görev yönünden dosyayı Kadastro Mahkemesine devretmek olmalıdır. Usulüne göre ve süresinde açılmış bir itiraz davası bulunup bulunmadığı görevli Kadastro Mahkemesince nazara alınabilir.
Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli kabul edilmesi doğru değildir. Ancak bu yüzden kararın bozulmasında ve yargılamanın tekrarında yarar görülmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç : Yukarıda belirtilen nedenlerle mahkemenin hüküm fıkrasının "dosyanın görevli Kadastro Mahkemesine gönderilmesine" biçiminde değiştirilmesine ve hükmün bu düzeltilmiş biçimi ile (ONANMASINA), onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.9.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy