(818 S. K. m. 507, 511, 518) (743 S. K. m. 2)
Dava: Davacı vekili tarafından davalılar aleyhine 21.11.1985 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakma sözleşmesi gereğince ferağa icbar istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda, davanın reddine dair verilen 27.12.1990 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı; ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi uyarınca, kendisine teslim edilen taşınmazın tapusunun iptali ile tescilini istemiştir. 1941 tarih, 44 numaralı, 5514 m2.lik taşınmaz usulünce noterden düzenlenen sözleşmeyle davacıya teslim edilmiş, davacı da edimini yerine getirerek babasına bakmıştır. Sözleşme geçerlidir. Ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi edimini yerine getiren tarafa bir şahsi hak verir. Her şahsi hak gibi bu sözleşmelere göre açılan tescil davaları da zamanaşımına tabidir. Yalnız, taşınmaz bakım alacaklısı tarafından bakım borçlusu oğula teslim edilmiş bulunmaktadır. Teslim vaki olduğuna göre bakım alacaklısının ölümü üzerine mirasçılarının ileri sürdüğü zamanaşımı savunması iyiniyet ile bağdaşmadığından mahkemece nazarı itibare alınmaması gerekirken zamanaşımı savunmasına değer verilerek davanın bu yönden reddi doğru görülmemiştir. İşin esasına girilerek bir karar vermek gerekir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 27.10.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy