(1086 S. K. m. 445)
Dava: Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.5.1992 gününde verilen dilekçe ile 3.12.1984 gün ve 1983/27-1984/117 sayılı kararın iade-i muhakeme yolu ile kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.11.1992 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: 1952 yılında, Volkanlı Hüseyin oğlu Ahmet ile karısı Ayşe tapuda isim düzeltilmesi için dava açmışlar, bu davada Hüseyin oğlu Ahmet gerçekte isminin Volkanlı Ahmet oğlu Hüseyin olduğunu, Ayşe de tapuda Fatma olan isminin Ayşe olmasını dolayısiyle tapudaki Fatma isminin Ayşe olarak düzeltilmesini istemiştir. Sonradan Ayşe, Fatma olan isminin Ayşe olarak düzeltilmesinden vazgeçtiğinden hüküm kurulurken bu isteği red edilmiştir. Ahmed'in isteği ise kabul edilmiştir. Anlaşıldığına göre, iskan kaydına dayanılarak tevziye tabi tutulan taşınmazların iskan kaydında düzeltme yapmadan tapuda isim düzeltilmesi yoluna gidilmek istenmektedir.1953 tarihinde Ayşe, gene tapuda Fatma olan isminin Ayşe olarak düzeltilmesini istemiş, bu isteği keza red edilmiştir. Sonra 1958 senesinde gene aynı dava açılmış ve red kararı verilmiştir.
Bu davalarda Tapu Sicil Muhafızlığı hasım gösterilmemiş, davacı Ayşe diğer hissedar ve paydaşları aleyhine dava açmıştır. Ne var ki 1984 yılında Ahmet yalnız kendisi Tapu Sicil Muhafızlığını hasım göstererek murisi Ayşe'nin tapudaki Fatma olan adının Ayşe olarak düzeltilmesini istemiş ve dava kabul edilmiştir. Şimdi Mehmet ve Ali, Ahmet'in açmış olduğu davanın kararının muhakemenin iadesi yolu ile kaldırılmasını talep etmektedirler. Olayına göre HUMK. nun 445/10. maddesine dayanılarak iadei muhakeme istenmektedir. 1984 tarihli kararın iki tarafı ile 1952, 1953 ve 1958 tarihli kararların tarafları aynı değildir. Bu davanın davacıları 1984 tarihli karar da taraf olmadığına göre o karar bu kişileri bağlamaz. O itibarla olayda HUMK. nun 445/ 10. maddenin şartları davacılar lehine gerçekleşmediğinden davanın reddi sonucu itibarı ile doğrudur.
Sonuç: Temyiz itirazlarının yukarıda gösterilen nedenlerle reddi ile sonucu itibarı ile doğru olan hükmün ONANMASINA, onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.04.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy