(3194 S. K. m. 18)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.7.1992 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 4.11.1992 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, imar uygulaması sonucu oluşan 1051 ada 4 sayılı parselden pay satın aldığını, bu payın adına tescilini istemiştir. Mahkeme, yapmış olduğu incelemeler sonucunda İmar Kanunun 18. maddesine göre davanın reddine karar vermiştir. Dava konusu taşınmazın 102/298'i davalının, 189/298'i davacının,7/298'i de Belediye'nin müşterek mülküdür. Davacı 42 m2.'lik yerin kendisine satıldığından bahisle bu yere tekabül eden payın davalı payından düşürülerek kendi payına ilavesini istediğine, bölgede İmar Kanununun 8. maddesine göre imar uygulaması da yapıldığına göre, İmar Kanununun 18. maddesinin son fıkrasındaki yasaklı durum bulunmadığından mahkemece taraf delilleri değerlendirilerek, incelenip araştırma yapılarak sonuca gitmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan, nedenlerle temyiz itirazının kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 23.12.1993 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy