(3533 S. K. m. 4, 6)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 5.12.1991 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda, davanın reddine dair verilen 10.11.1993 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Hazine, mahkemeye müracaatla tapu iptali ve sınırlandırma istemiştir. Nizalı yerin mera olmasına rağmen belediyece dağıtıma tabi tuttuğu ileri sürülmüştür. Mahkemece davaya bakılmış, son celse 3533 sayılı Yasa uyarınca davaya hakemde bakılacağı düşüncesiyle hakem sıfatı ile karar verilmiştir. Hakemde, Hazine ve belediye arasındaki ihtilafın mevzuunu teşkil eden şeyin kime ait olduğuna karar verilir. Bu karar kesinleştikten sonra tapuda ona uygun ihdası karar verme işi mahkemeye aittir. O itibarla Hazine, öncelikle taşınmazın öncesinin mera olduğuna dair tespit kararını mahallin en yüksek dereceli hukuk hakiminden almalı, bu hakem kararına dayanarak eldeki davayı açmalı idi. Ne var ki bu yön ihmal edilerek doğrudan Asliye Hukuk Mahkemesine müracaatla iptal ve sınırlandırma istendiğinden, artık bu davada davacıya mehil verilerek, hakeme gidilerek tespit kararı alındıktan sonra onun evrak arasına konulmasından sonra bu davaya devam edilmesi gerekirken, bunda hataya düşülerek son celseye kadar mahkeme olarak davaya bakarken, son celse hakem sıfatı ile karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz itirazlarının yukarıda gösterilen nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.02.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy