(3194 S. K. m. 11)
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.10.1996 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.7.1998 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
Davacı, evveliyat mera olan yerin davalı tarafından imar planı kapsamına alındığı ve davalı adına tapuya tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptali istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece taşınmazın imar planı ile kamu hizmetlerine tahsis edildiği ve halende kamu hizmeti için kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili temyize getirmiştir.
Dava konusu yerin evveliyatında mera olduğu hususunda taraflar arasında çekişme yoktur, aksine birlik vardır. Bu nedenle taşınmazın niteliğinin saptanması için hakeme gidilmemesinde bir usulsüzlük görülmemiştir. Ancak. Belediye, 3194 sayılı yasanın 11/son maddesine göre meralıktan çıkan yerde, imar planına göre resmen rakabenin kendisine ait olduğunu iddia etmektedir. 4342 sayılı mera yasası ile 3194 sayılı yasanın 11/son maddesi değiştirilmiş, mera sözcüğü çıkartılmıştır. Ayrıca, taşınmazın rakabesi Hazineye ait olduğuna göre kullanım şeklinin imar planına göre park alanı ve resmi kurumlara bırakılan yer olarak belirlenmesi tapu aynının o kuruma intikalini gerektirmez. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan, yazılı gerekçelerle red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.02.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy