(743 S. K. m. 671)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 9.4.1996 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.11.1998 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi 1102 nolu parsel maliki davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, Erişme Kontrollu Karayoluna sınırı bulunan taşınmazından karayoluna giriş ve çıkışın sağlanması için davalılar parsellerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.
Erişme Kontrollu Karayolları Kanununun 3. maddesine göre; "Erişme Kontrollü Karayollarına bağlantılar Karayolları Genel Müdürlüğü'nün uygun gördüğü yerlerde ve uygun gördüğü şekillerde yapılır. Erişme Kontrollu Karayolu çevresinin bu bağlantı noktalarına ulaşımı toplayıcı yollarla veya noktaya ulaşan diğer yollar vasıtasıyla sağlanır. Erişme Kontrollu Karayoluna bitişik arazi sahipleri, kiracıları veya kullananların bu yolla bitişik olmaları veya başka bir sebepten dolayı arazilerinden bitişik karayoluna giriş, çıkış hakları yoktur."
Aynı Kanunun 4. maddesinde de "Erişme Kontrollu Karayolunun şehir geçişlerinde güzergâhının tayini ve karayolunun şehir ile bağlantı ve ilişkilerinin düzenlenmesi İmar ve İskan Bakanlığı, Karayolları Genel Müdürlüğü ve ilgili belediye başkanlığı tarafından birlikte kararlaştırılır hükmü yer almıştır.
Kanunun 10. maddesi ile de; Karayolları Genel Müdürlüğünden izin alınmaksızın Erişme Kontrollu Karayolları sınırları içinde ve sınırlarında her hangibir toprak hareketi, inşaat ve tesisat yapılması yasaklanmıştır.
Bu özel düzenleme hükümleri gözetilmeden perdeleme duvarının kaldırılması suretiyle otobandan davalıların parselleri ve oradan davacı parseline giriş ve çıkışa müsaade edilmesi doğru görülmemiştir.
Kabule göre de;
Ancak, bir tarım aracının geçmesine imkan verecek genişlikte geçit tesisi gerekirken nedeni açıklanmaksızın 6 metre eninde yol verilmesi,
Lehine geçit kurulan davacıya ait 1068 ve 1117 numaralı parseller arasında bağlantıyı sağlayacak şekilde ya kararla bağlantı kurulması veya akdi İrtifak hakkı kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması,
Hususları da usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 26.2.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy