(743 S. K. m. 671)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.8.1996 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.1999 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar, Mehmet ve Fehime Koçak ile Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1- Dosya kapsamına, toplanan delillere göre aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Dava, geçit hakkı tesisine ilişkindir. Davacı 282 ve 283 parsel sayılı taşınmazları lehine 284 ve 285 parseller aleyhine geçit kurulmasını istemiş, davanın kabulüne karar verilmiş davalılar hükmü temyize getirmiştir.
Bozmadan önce geçit umumi yola değil, fiilen kullanılmakta olan patika yola bağlandığından davanın kabulüne dair karar Dairemizce bozulmuş; bozma ilamında 6.2.1997 tarihli rapor ve krokide (A) ile gösterilen yere kadar uzanan mavi renkle boyalı patika yolun hukukileştirilerek 464, 463 ve kısmen de 261 sayılı parsellerden geçit verilerek ana yola bağlantı sağlanması gerektiği belirtilmiş, mahkemece bozma ilamımız doğrultusunda bu güzergahtan geçit tesis edilmiştir. Sonradan getirtilen tapu kayıtlarının tetkikinde 464 ve 463 sayılı parsellerin Hazine adına orman vasfı ile kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Hazine adına özel mülk olarak kayıtlı bulunmayan taşınmazlar aleyhine geçit kurulması mümkün değildir. Bu taşınmazların fiilen yol olarak kullanılan kesiminden herkes gibi davacı da yararlanabileceğinden bu iki parsel aleyhine geçit kurulmaksızın 285 parselin güneyinden geçirilen yolun orman vasıflı bu iki parselden sonra 261 sayılı parselin kuzeyinden kurulacak geçit ile doğudaki kadastrol yola bağlanması mümkündür. Bu itibarla; yukarıda belirtilen hususlara riayet edilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Davalı, Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2. bentte belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 04.05.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy