(743 S. K. m. 671)
Dava: Davacı tarafından, davalı aleyhine 21.3.2000 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 6.12.2000 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
Karar: Davacı, 9 parsel sayılı taşınmazı için davalıya ait 8 parsel sayılı okul bahçesi olan taşınmazdan geçit hakkı verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; Hüküm, davalı Milli Eğitim Müdürlüğü temsilcisi tarafından temyize getirilmiştir.
Dava, Medeni Kanunun 671. maddesi uyarınca geçit hakkı verilmesi istemine ilişkindir. Anılan madde hükmü "Tariki amme çıkmak için kafı bir yolu bulunmayan gayrimenkul sahibi tam bir ivaz mukabilinde komşularından kendisine geçmek için münasip bir yerin terkinini talep edebilir. Bu hak mülklerin ve onlara giden yolların evvelki hallerine göre bu yolun nereden geçmesi lazım geliyorsa oranın malikine ve icabında bu yolun açılmasından en az mutazam olan kimseye karşı kullanılır. Bu yolun tayininde iki tarafın menfaatleri gözetilir." Şeklindedir.
Bu tür davalarda, özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden geçit verilemez. dava konusu 8 parsel sayılı taşınmaz, Kargir ilkokul, lojman, tuvalet ve arsa niteliği ile Milli Eğitim Bakanlığına tahsis edilmiş olup, halen ilkokul ve bahçesi olarak kullanılmaktadır. Kamu hizmetine tahsis edilmiş ilkokul bahçesinin özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğu gözetilmeden yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 13.2.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy