(743 S. K. m. 671) (1086 S. K. m. 237)
Dava: Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 22.2.2000 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yol olarak terkin, geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve yol olarak terkin talebinin reddine, geçit hakkı tesisi talebinin kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 30.1.2002 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, tapu iptali ve yol olarak terkin, mümkün olmadığı takdirde çekişmeye konu yerden davacı parselleri yararına geçit hakkı tesisi isteğine ilişkindir. Mahkemece; davacının dava konusu yerin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yeniden yol olarak terkini talebi, 29.2.2000 tarihinde kesinleşen 1999/67 esas 2000/3 karar sayılı dava dosyasındaki yer ile aynı yer olması sebebiyle, kesin hüküm teşkil edeceği gerekçesiyle reddine karar verilmiş ve ikinci kademede talep edilen geçit hakkı tesisi ile ilgili hüküm kurulmuş, karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
HUMK. nun 237. maddesi uyarınca kesin hükümden söz edebilmek için her iki davanın konusunun, taraflarının ve hukuki sebeplerinin aynı olması gerekir. Kesin hüküm teşkil ettiği belirtilen davada, davalı Enver Ünal'ın Asmabağ Köyü Muhtarlığını ve Hazine'yi hasım göstererek tescil talebinde bulunduğu, davacıların o davaya iştirak etmedikleri anlaşıldığından kesin hüküm şartları gerçekleşmemiştir. O halde mahkemece işin esasına girilerek tapu iptali ve yol olarak terkin talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken kesin hükümden bahisle bu talebin reddi doğru görülmemiş, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Dava tapu iptali ve yol olarak terkin, mümkün olmadığı takdirde geçit hakkı tesisi isteğine yönelik olarak kademeli şekilde açılmış; Dairemizce ilk kademedeki tapu iptali ve yol olarak terkin talebiyle ilgili bozma yapılmış olduğundan geçit hakkı tesisine yönelik temyiz itirazları bu aşamada inceleme konusu yapılmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların geçit talebine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 02.05.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy