(3402 S. K. m. 14)
Dava: Davacı Hazine temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 27.7.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil, men'i müdahale ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, 115 ve 119 parsel numaralı taşınmazların henüz özel mülkiyete alınmamış ve bu nedenle zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmamış bulunan bölümlerinin parsellere ait tapulardan iptali ile hazine adına tescili istemine ilişkindir. Davaya konu parsellerden 115 numaralı olanı Bahire Demirel, 119 numaralı olanı da Abdullah Bayar adına kayıtlıdır. Dosyaya getirtilen Seben Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.10.2004 tarih 2004/105-92 sayılı kararına göre Bahire Demirel 17.4.2003 tarihinde ölmüştür. Eldeki dava ise 27.7.2004 tarihinde açılmıştır. Davanın açıldığı tarih itibariyle Bahire Demirel ölü olduğuna göre onun hakkındaki davanın bu nedenle reddi yerine mirasçılarının davaya katılımı sağlanmak suretiyle yargılamaya devam edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Davacı idarenin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davaya konu 119 parselin düzenlenen 27.5.2005 tarihli krokisine göre A+B harfleriyle gösterilen bölümlerinin özel mülkiyete konu teşkil eder biçimde davalı Abdullah Bayar tarafından kullanıldığını söyleyen olmadığı gibi, ziraat bilirkişi raporuna göre de bu bölmelerin taşlık ve selgah olarak doğal niteliğini koruduğu ve kültüre alınmadıkları belirlenmiştir. Taşınmazların her ikisine ayrı ayrı uygulanan vergi kayıtlarının birbirlerini hudut okumakta olmaları ve böylece kültüre alınmayan bu bölümlerin de vergi kayıt kapsamında kalmaları tek başına mülkiyeti kazanmayı sağlamaya yeterli kabul edilemez. Kararlılık kazanmış Yargıtay uygulamalarına göre zilyetlikle örtüşmeyen vergi kayıt kapsamı yerler özel mülkiyete konu teşkil eden yer niteliğini kazanamazlar. 119 parselin A ve B bölümleri kültüre alınmadığına göre bu parsele uygulanan vergi kaydına değer verilerek davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.01.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy