(3402 S. K. m. 16) (4342 S. K. m. 4)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.2.2002 gününde verilen dilekçe ile eski hale getirme bedeli istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 1.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davada, çekişme konusu mera niteliğindeki taşınmaza elatıldığı iddiası ile eski hale getirilme bedelinin tahsili istenmiştir.
Davalı Bahri, merayı tahrip etmediğini taşınmazın uzun yıllar tarla olarak kullanıldığını, Songül Özkan'dan kiraladığını savunmuştur.
Mahkemece dava ret edilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.
Dosya içindeki mahkeme kararlarından, daha önce aralarında davalının da bulunduğu bir çok kişi hakkında dava açılıp 2002/42 esasına kayıt edildiği, bilahare talep edilen miktarlar, parseller açıklattırılarak davalının ayrılmasına karar verilip, davalı Bahri Yazgün hakkındaki eldeki davanın 2003/66 esasına kaydedildiği Şengül Özkan hakkındaki davanın da, bu dava ile birleştirildiği görülmektedir.
Dosya kapsamından, uyuşmazlık konusu taşınmazın öteden beri mera olduğu Kadastro Mahkemesi kararı ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi uyarınca bu niteliği ile özel siciline yazılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. 4342 sayılı Mera Kanununun 4. maddesi uyarınca mera, yaylak ve kışlakların amacı dışında kullanma olanağı yoktur. Yine bu maddenin 4.bendi gereğince, amaç dışı kullanılması suretiyle vasfında bozulma meydana getirilmişse, meranın tekrar eski konumuna getirilmesi için yapılan masraflardan, buna sebebiyet verenler sorumlu tutulmuştur.
Somut olayda, dava konusu taşınmazın öteden beri mera olduğu, davalının esasen ceza hukuku açısından suç teşkil eden haksız eylemi ile amaç dışı kullanmak suretiyle mera vasfının bozulmasına neden olduğu sabittir. Bu eylemi nedeniyle eski hale getirme bedelini ödemekle yükümlüdür. Mahkemece bu bedelin ne olacağı araştırılarak hüküm altına alınmalıdır.
Ayrıca, Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesinin, 2002/42-1 2004/43 sayılı müteferrik kararında Şengül Özkan hakkındaki davanın eldeki 2003/66 esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verildiği halde, bu dava ile ilgili açıklamalı, olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması da doğru değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 08.02.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy