(1086 S. K. m. 292)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.11.2004 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 9.2.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, inanç sözleşmesi nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Mahkemece, dava reddedilmiş hükmü davacı temyiz etmiştir.
5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzerine inanç sözleşmeleri ancak yazılı delil ile kanıtlanabilir. Bu yazılı delil inanç ilişkisinde olanların imzalarını taşıyan ve bu ilişkiyi kabul ettikleri sözleşmedir. Ancak uygulamada yazılı delil yoksa da yanlar asındaki uyuşmazlığın bütününü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun varlığına delalet eden karşı taraf elinden çıkmış yazılı delil başlangıcı sayılabilecek (HUMK. m. 292) bir belge varsa inanç sözleşmesinin tanıkla da kanıtlanabileceği kabul edilmektedir.
Somut olayda; inanç sözleşmesinin tarafları arasında düzenlenmiş bir yazılı delil yoktur. Dayanılan senetlerde ise çekişme konusu taşınmazın alımı ile ilgili düzenlendiği senet metninde yer almamıştır. Dolayısıyla tanık dinlenme olanağı da yoktur.
Ancak;
İddiasını yazılı delille veya yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge ile kanıtlayamayan davacı dava dilekçesinde ve sonradan verdiği delil dilekçesinde yemin deliline dayanmıştır. O yüzden, mahkemece davacıya bu hakkı hatırlatılmalı, teklif ederse yeminin sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.
Eksik inceleme ve araştırma ile davanın yazılı şekilde reddi doğru olmadığından karar bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatına iadesine, 05.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy