MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.03.2009 ve 01.10.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması, ... ise 14.10.2010 gününde verdiği dilekçe ile tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 12.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı-davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, 21 parsel sayılı taşınmazı yararına 20 ve 22 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.
Birleştirilen dava da ise; 22 parsel sayılı taşınmaz maliki 23 parsel sayılı taşınmazın doğusundaki kesim ile kadastro sırasında yol olarak bırakılan kesimin kendisine ait olduğunu ileri sürerek, bu kesimlerin 22 parsel sayılı taşınmaza ilave edilmek suretiyle adına tescilini istemiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, 21 parsel sayılı taşınmaz yararına 22 parsel sayılı taşınmazın 28.04.2010 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide ... renkle gösterilen 29.76 metrekarelik kesiminden geçit hakkı kurulmasına, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacılar vekili ile davalı- davacı ... temyiz etmiştir.
Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.
Aleyhine geçit hakkı kurulan 22 parsel sayılı taşınmaz kadastro tespiti sırasında ..., ..., ..., ..., ... adına tespit edilmiş, tespitin iptali istemiyle İnebolu Kadastro Mahkemesine açılan dava ise 2001/39 E. 2004/1 K. sayılı ilam ile reddedilmiş ve tespit gibi tescile karar verilmiştir. 22 parsel sayılı taşınmaz maliklerinden ... dışındaki diğer kayıt maliklerin davalı olarak usulünce davada yer almaları sağlanmadan 22 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı kurulması doğru değildir.
Öte yandan birleştirilen davanın reddine karar verilmiş ise de; HUMK. nun 388. maddesi hükmü uyarınca kararın gerekçesinde birleştirilen davaya ilişkin toplanan deliller, delillerin tartışılması, red ve üstün tutulma sebepleri, sabit görülen vakıalar, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin gösterilmemesi de ayrıca doğru görülmemiştir.
Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalı- davacı ...’in temyiz nedenlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatıranlara iadesine, 23.11.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.