MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.11.2008 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 16.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_K A R A R_
Davacı; Alcıklar mahallesi 113 ada 13 parsel ve 115 ada 19 parsel numaralı taşınmazlarına davalıların müdahalelerinin önlenmesini ve davalı ...’in müdahale ettiği kısma diktiği ağaçların kal’ini istemiştir.
Davalı ... ve ... davanın reddini savunmuşlar, diğer davalı yargılamalara katılmayıp, savunmada bulunmamıştır.
Mahkemece; davalı ...’e yönelik davanın kabulü ile, 115 ada 19 parsele davalının müdahalesinin men’ine, kal konusunda karar verilmesine yer olmadığına ve diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Somut olayda; elatılan yerler olarak davacıya ait 13 ve 19 parsel numaralı taşınmazlardan söz edilmiştir. Mahkemece 03.03.2009 tarihinde yapılan keşif ve toplanan delillere göre, davalı ...’nün sadece 24.03.2009 tarihli fen bilirkişileri rapor ve krokisinde, davacıya ait 19 parselin (A) harfi ile gösterilen kısmına müdahalesinin bulunduğu, 13 parsele ise müdahalesinin bulunduğuna dair delil elde edilemediği anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca; davanın bu davalı hakkında kısmen kabulüne karar verilerek ve HUMK'nun 417. maddesinin ikinci cümlesindeki açık hüküm karşısında davanın kısmen kabul, kısmen reddedilmesi durumunda, yargılama giderlerinin kabul ve ret oranlarına göre taraflara paylaştırılması gerekirken istemin yazılı şekilde kabulü doğru olmamıştır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 29.11.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.