MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.07.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.
Davalılar ve davaya dahil edilen Hazine, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, “davacıya kadastro ve ziraat bilirkişilerinin raporlarında 2 numaralı alternatifte gösterildiği şekilde geçit hakkı tesisine” karar verilmiştir.
Hükmü, davaya dahil edilen Hazine ve 3003 sayılı parselin maliki ... temyiz etmiştir.
Geçit hakkı davalarında, geçit ihtiyacı içerisinde olan genel yolla bağlantısı bulunmayan taşınmazlardır. Dolayısıyla, geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda hükmün davanın tarafı olan davacı veya davalı aleyhine değil, bu kişilerin malik oldukları taşınmaz leh ve aleyhine kurulması gerekir. Eldeki davada ise, mahkemece geçit “davacı” ya yönelik olarak kurulmuştur.
Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.
Kabule göre de;
HUMK’nun 389.maddesi uyarınca verilen kararlarda taraflara yüklenen hak ve borçların hiçbir şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek şekilde açık yazılması lazımdır. Somut uyuşmazlıkta ise mahkemece, bilirkişi raporlarına gönderme yapılarak hüküm tesis edilmiştir. Bu tür bir hükmün, infazında tereddüt ortaya çıkacağı kuşkusuzdur. O yüzden, sadece bilirkişi raporuna gönderme yapılmamalı, taraflara yüklenen hak ve borçlar ayrıca hüküm sonucunda açıkça belirtilmelidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.