MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.07.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...K. ve belediye vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, 103 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalıya ait 104 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir. Yargılamalar sırasında 105 ve 165 parsel sayılı taşınmaz malikleri harçsız dilekçe ile davaya dahil edilmişlerdir.
Davalı, .... A.Ş. ve ... ... davanın reddini savunmuş, diğer davalılar duruşmalara katılmamış ve savunma yapmamışlardır.
Mahkemece, 103 parsel sayılı taşınmazın yararına 104, 105 ve 165 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.
Hükmü, 104 parsel sayılı taşınmazın maliki ... Kurumu A.Ş ile 165 parsel sayılı taşınmaz maliki davalı ... ... vekilleri temyiz etmiştir.
Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından, leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin usulünce davada yer almaları zorunludur.
Yargılamalar sırasında, uygun geçit yeri olarak dava açılanlar dışında yeni bir taşınmazın belirlenmesi halinde ise, bu yeni taşınmazların malikleri hakkında ya usulünce dava açılıp eldeki dava ile birleştirilmeli ya da usul ekonomisi açısından harcı da verilmek suretiyle aynı davaya dahil edilmeleri sağlanmalıdır. Eldeki davada 105 ve 165 parsel sayılı taşınmaz malikleri hakkında bu kural çerçevesinde işlem yapıldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, dosya içinde yer alan tapu kaydına göre 105 parsel sayılı taşınmazın malikinin Kamit Petrol Ürünleri Yem Şirketi olduğu anlaşılmaktadır. Tapu maliki şirketin davada usulünce davalı olarak yer alması sağlanmadan geçit hakkı kurulması da doğru değildir.
Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.
Kabule göre de; geçitin emsallerine göre bir tarım aracının geçebileceği genişlikte 2.50–3.00 metre genişliğinde kurulması gerekirken ziraat bilirkişinin 16.02.2011 tarihli ek raporunda açıkladığı şekilde ve infaza elverişli kroki düzenlettirilmeden 4.00 metre genişliğinde geçit hakkı tesis edilmesi de yerinde değildir.
SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy