(3402 S. K. m. 16) (6100 S. K. m. 26)
Dava ve Karar: Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 19.04.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Davacılar, 151 ada 4 ve 152 ada 2 parsel sayılı taşınmazları ile davalıya ait 152 ada 1 parsel sayılı taşınmaz arasında bulunan yola davalının tel örgü çekmek suretiyle müdahalesinin kal suretiyle önlenmesini, davacılar taşınmazlarına gelen suya davalının elatmasının önlenmesini ayrıca davalı taşınmazının tapu kaydındaki fazla kısmın iptali ile kendi taşınmazlarına ilave edilmek suretiyle adlarına tescilini istemişlerdir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, davalıya ait 152 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 28.11.2010 tarihli fen bilirkişisi rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 157,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümüne ait kaydın iptali ile bu yerin yol olarak bırakılmasına, davacının diğer elatmanın önlenmesi ve kal taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Hükmü davacılar temyiz etmiştir.
Yollar, kamunun yararlandığı kamu mallarındandır. Tahsis veya öncesi bilinmeyen zamandan bu yana kamunun yararlanması ile kamu malı olma niteliği kazanan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesine göre de bir yerin kamunun yararlanmasına tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yol olduğu saptanırsa bunlar tescile tabi tutulmaksızın haritasında yol olarak gösterilmek suretiyle işaretlenir.
6100 sayılı HMK'nun 26.maddesinin 1.fıkrası gereğince hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.
Bu genel bilgilerden sonra somut olaya gelince;
Mahkemece, hükme esas alınan 28.11.2010 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde, davalı tarafından yola tecavüzlü çekildiği iddia edilen tel örgünün ve elatıldığı iddia edilen suyun davalıya ait 152 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunduğu ve elatmanın olmadığı tespit edilmiş, aynı bilirkişi rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 157,40 m2'lik kısmın ise kadastro paftasında davalıya ait 152 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalmasına rağmen fiilen zeminde yol olarak kullanıldığı belirtilmiştir. Bu saptamalara göre davalının kadastro paftasında yol olarak gösterilen kısma ve suya elatmasının olmadığından bu taleplerle ilgili davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.
Davacılar fen bilirkişi rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen kısmın ise tapusunun iptali ile kendilerine ait 151 ada 2 parsel sayılı taşınmazlarına katılmasını istemişlerdir. Bu kısım kadastro paftasında davalıya ait 152 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı anlaşıldığından davacıların tapu iptal ve tescil talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak bu kısmın yol olarak terkinine karar verilmesi de doğru olmamıştır.
Hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 19.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy