MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.03.2010 gününde verilen dilekçe ile sıva yapımı için davalı parselinin kullanımına izin verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, komşu taşınmaza geçici olarak girme istemiyle açılmıştır.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının zilyet olduğu bina davalıya ait binaya bitişik olup, boşluk bırakılmadan yapıldığından bahisle dava reddedilmiştir.
Hükmü, davacı temyiz etmiştir.
Davadaki istemin dayanağı, Türk Medeni Kanununun 748.maddesinin 1.fıkrasıdır. Anılan hükme göre, bir taşınmazın işletme veya iyileştirme ya da taşınmaz üzerinde yapı yapma amacıyla komşu taşınmaza geçici olarak girme zarureti ortaya çıkarsa, taşınmaz maliki veya zilyedin geçici olarak taşınmaza girme talebinde hukuki yararı vardır.
Somut olaya gelince; yapılan keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği 21.05.2010 tarihli raporda davacının geçici geçit ihtiyacında olduğu, yapması gereken işleri nasıl yapılacağı ve işin yapılması için gereken sürenin ne olduğu ayrıntılarıyla belirtilmiştir. Mahkemece davanın reddine gerekçe yapılan Dairemizin ilamı eldeki davayla ayrıntıları bakımından benzer değildir.
Yapılması gereken iş, uyuşmazlığı bilirkişi raporuna uygun bir sonuca bağlamak olmalıdır.
Değinilen yönün gözardı edilmesi ve Dairemize ait bir başka ilamın emsal kabul edilerek davanın reddolunması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.