MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
...
...
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.03.2005 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil olmazsa tazminat, karşı davada ise müdahalenin meni ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davada tazminat isteminin kabulüne, temliken tescil talebinin reddine, karşı davada ise müdahalenin meni talebinin kabulüne dair verilen 08.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı/karşı davalı ... ile davalı/karşı davacılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, 401 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalılar adına tapuda kayıtlı 402 parsel üzerine taşkın olarak mesken inşa ettiğini, aynı parsele depo yaptığını, iyiniyetli olduğunu, 402 parsel üzerindeki aşılı delice zeytin, mandalina, ceviz ve incir ağacı diktiğini, bu şekilde bağ ve bahçe meydana getirdiğini, 402 parseldeki taşkın mesken ve depo birimlerinin Türk Medeni Kanununun 725 ve 724. maddeleri uyarınca, temliken tesciline, olmadığı takdirde malzeme bedelinin tahsiline yine 402 parsele yayılan ağaçlardan ötürü de tazminat ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davacı iyiniyetli olmadığından temliken tescil istemlerinin reddini savunmuştur.
Karşı davalarında 402 parsel maliki davalı ve davacılar ...,... paydaşı bulundukları 402 parsele yapılan depo ve meskenin kal'ini yine bu parsele davalının vaki elatmasının önlenmesini talep etmiştir.
./..
2011/5512 -2011/9527 -2-
Mahkemece 27.07.2006 tarihli karar ile; asıl davadaki istemin kısmen kabulü ile 01.02.2006 tarihli raporda sayısı ve yaşları belirlenen muhdesatın asıl davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 57.966.40 YTL. tazminat bedelinin davalılardan alınarak asıl davacıya verilmesine, asıl davadaki mülkiyet aktarımı isteminin reddine, karşı davanın kabulü ile 10.12.2005 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde ... renkle boyanan 402 parsel çap kaydında kalan 409 m2.lik bölüme davacı ve karşı davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.
Hükmün asıl davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacılar ...,... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.02.2008 tarihli ilamında özetle “...Somut uyuşmazlıkta; davacı ve karşı davalı malzeme maliki olan ... mülkiyeti davalı ve karşı davacılara ait çapa bağlı taşınmaza yapı yaparak iyiniyet iddiasına dayalı olarak temliken tescil talebinde bulunamayacağından, davacı ve karşı davalının malzeme sahibi olarak açtığı temliken tescil davasının reddedilmesinde bir yanılgı yoktur....kötüniyetli malzeme sahibine davalı ve karşı davacı arazi maliklerinin ödemesi gerekli olan tazminatı en geniş şekilde Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinin hakime tanıdığı takdir yetkisinden yararlanarak hesaplamak ve ancak bu miktar malzeme bedeline hüküm kurmak olmalıdır....” gerekçesiyle bozulmuştur.
Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin 01.04.2009 tarihli kararında; asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile asıl davacının 402 sayılı parsele haksız müdahalesinin önlenmesine, 402 sayılı parsel üzerindeki muhdesatın kal’i fahiş zarar doğurmayacağından kal’ine bu parsel üzerindeki zeytin ağaçları bedeli 2820 TL.nın karşı davacılardan tahsiline, fazla istemin reddine, asıl davacının muhdesatın tespiti ve tapuya şerhi konusundaki talebinin reddine karar verilmiştir.
Hükmün asıl davacı ... ve davalı-karşı davacılar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.10.2009 tarihli ilamıyla özetle “...Dairemizin bozmaya ilişkin 11.02.2008 tarihli ilam içeriğinin incelenmesinden taraflar arasındaki çekişmenin sadece bozma kapsamı ile sınırlı kaldığı görülmektedir. Kısaca Dairemiz bozması asıl davada talep konusu yapılan malzeme bedellerinin hesaplanma yöntemi ile sınırlıdır. Yine yukarıda sözü edildiği üzere mahkemece, Dairemiz bozma kararına uyulmuştur. Davacı ve karşı davalının usuli kazanılmış hakkı bir yana bırakılarak tazminata ilişkin istemin bazı gerekçelerle reddi doğru değildir. Karar bu nedenle asıl davacı ve karşı davalı yararına bozulmalıdır. ....bozma nedenine göre karşı davacı ve davalıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir...” gerekçesiyle bozulmuştur.
./..
2011/5512 -2011/9527 -3-
Dairemizin uyulan bozma ilamı sonrası mahkemece, asıl davada temliken tescil isteminin reddine, depo edilen 30.565,98 TL malzeme bedelinin davacı-karşı davalı ...’ye verilmesine, karşı davanın kabulü ile davacı-karşı davalı ...’nin 402 parselde 409 m2’lik kısma elatmasının önlenmesine, zirai ve inşai muhdesatın en az değeri ödendiğinden kal kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Hükmü, davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacılar ...,... temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacılar Türkan ve Aybüken’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Mahkemece hükmün yedinci bendinde aynen “Bozmadan önce birinci kararla taraf vekilleri lehine vekalet ücreti takdir edilmediğinden bu konuda temyiz de bulunmadığından ve taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluştuğundan taraf vekillleri lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aynı nedenlerle yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına” denilmiştir.
Dairemizce, mahkemenin ilk kararı üzerine belirlenen bozma nedenlerine göre yeni bir hükmün kurulması gerekeceğinden, bozma ilamı vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşturmamaktadır. Bu durumda davaların kabul ve ret durumuna göre taraflar lehine ve aleyhine olmak üzere vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerekirken bu hususta yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacılar ...,... ’in diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.