MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.06.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, 5656 sayılı yasa uyarınca ucuz konut alanı olarak ihdas edilen 320 parsel sayılı taşınmazın 6 parçaya ifrazının yapıldığını, davalıdan arsa tahsis talebinde bulunup 7 parsel sayılı taşınmazın B Blok bölümünün adına tahsis edildiğini, edimlerini yerine getirdiğinden tahsisli taşınmazın 20.01.1998 gün ve 22 sayılı belediye encümen kararı ile adına tescili için sakınca bulunmadığına karar verildiğini ileri sürerek 7 parsel sayılı taşınmazın B Blok bölümünün tapu kaydının iptaliyle adına tescilini istemiştir.
Davalı, zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacı ile aralarında protokol bulunmadığını, encümen kararının yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile 7 parsel sayılı taşınmazın tamamının davacı adına tesciline karar verilmiştir.
Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, tahsis kararına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
07.12.2004 tarihinde yürürlükten kaldırılan 1580 sayılı Belediye Kanununun 70. maddesi ile halen yürürlükte bulunan 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddesi uyarınca taşınmaz mal satışı belediye meclisinin yetkisi içerisindedir. Belediye meclisi bu yetkisini encümene devredebilmekle birlikte bu yetkinin sınırsız olarak devredilmesi de olanaklı değildir. Belediye meclisinin yetki vermediği veya bu yetkiyi sınırlandırmaksızın belediye encümenine devrettiği durumlarda, belediye encümeninin yaptığı işlemlerin hukuka uygun olduğu kabul edilemez.
Somut uyuşmazlıkta, 20.01.1998 tarihli belediye encümen kararının dayanağını 09.09.1994 günlü ve 27 sayılı belediye meclis kararı oluşturmaktadır. Anılan bu belediye meclis kararında, arsaların tahsis yoluyla satışı konusunda belediye encümenine bir yetki devrinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Taşınmaz satışı, tahsisi v.b. konularda tek yetkili olan belediye meclisinin bu yönde aldığı bir karar bulunmadığından belediye encümeni davacılara bedeli karşılığı da olsa taşınmaz tahsis yetkisi bulunmamaktadır. Dolayısıyla, belediye encümenin yaptığı tahsis yok hükmündedir. Bu nedenle, davacının isteminin reddi gerekirken hüküm altına alınması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.
Kabule göre de, dava konusu 7 parsel sayılı taşınmazda 1/2 pay davalı adına kayıtlı bulunmasına rağmen tamamının davacı adına tesciline karar verilmesi de yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 27.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.