MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.07.2008 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, İcra ve İflas Kanununun 72.maddesine dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının yapımını üstlendiği işin yapım bedelinin, sözleşmede kararlaştırılan bedelden daha fazla olduğundan bahisle dava reddedilmiştir.
Hükmü, davacı temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki 27.08.2007 tarihli sözleşmeye göre işin konusu; fabrika binasının çatısı, cephesi, cephe karelajı, asma tavanı, poliüretan sprey uygulaması ve yağmur dere izolasyonu kalemlerinden ibarettir. Sözleşmenin bedeli 86.000,00 TL olarak kararlaştırılmış, davacı tarafından keşide ettiği muhtelif tarihli ve bedelli çeklerle 83.000,00 TL ödeme yapılmıştır. Menfi tespit davasına konu 05.06.2008 keşide tarihli ve 5.000,00 TL bedelli çekin işin bedeline karşılık keşide edildiği taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir.
Burada öncelikle “götürü bedel” kavramı üzerinde durulmalıdır. Bir tanımlama yapmak gerekirse “götürü ücret” önceden ve kesin olarak tayin edilmiş ücret türüdür. Götürü ücret, Borçlar Kanununun 365.maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre, ücretin götürü kararlaştırıldığı işlerde yüklenici yapılacak şeyi kararlaştırılan fiyatla yapmaya zorunludur. Eser, kararlaştırılan götürü ücretten daha fazla masraf ve emekle meydana çıkarılsa bile, yüklenici kural olarak götürü bedelin artırımını isteyemeyeceği gibi daha az masraf ve emekle yapılmış olsa da iş sahibi bedelden indirim yapılmasını talep edemez.
Somut olaya gelince; yapılan keşif sonucu düzenlenen 27.02.2009 tarihli bilirkişi raporunda eserdeki ayıpların nitelikleri açıklanmış, parasal karşılığı ise 6.000,00 TL olarak belirtilmiştir. Ayıplı işlerin tümü, davalının sözleşmeyle yapımını üstlendiği iş kalemlerine ilişkindir. 05.06.2008 keşide tarihli ve 5.000,00 TL bedelli çek de iş bedeline karşılık verildiğinden, eserin bedeli olarak artık bu çekin ödenmesi gerekmez. Ne var ki, davacı kararlaştırılan götürü bedel olan 86.000,00 TL’nin 83.000,00 TL’lık bölümünü ödediğinden, eserdeki ayıplı işler sebebiyle davalıya 3.000,00 TL borçludur.
Yapılan bu saptamalara göre mahkemece istemin 3.000,00 TL’lık kısmının hüküm altına alınması gerekirken, götürü bedel kavramına yanlış anlam verilerek davanın yazılı olduğu şekilde bütünüyle reddi doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 14.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy