MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.11.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 18.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, ... ilçesi 639 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ... Belediyesi tarafından...Konut Yapı Kooperatifler Birliğine tahsis edildiğini, adı geçen birliğin taşınmazı tahsis ettiği birlik üyesi S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinin ... Ltd. Şti. ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, şirketin sözleşme gereklerini yerine getirdiğini ve inşaatı tamamlanan 928 adet bağımsız bölümün tamamının satıldığını, kendisinin de yüklenici şirketten 23.04.1995 tarihli harici sözleşme ile B-1 Blok 20 no’lu daireyi satın aldığını, satış bedelinin tamamını ödediğini belirterek, söz konusu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.
Davalı ..., görev, yetki, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, ayrıca ... Konut Yapı Kooperatifinin tahsis şartlarını yerine getirmediğini, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacı ile davalı ... arasında 4077 sayılı Tüketici Yasası kapsamında kalan bir hukuki işlem bulunmadığı, davaya genel mahkemede bakılması gerektiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine HMK'nun 115. maddesi uyarınca davanın usulden reddine, HMK'nun 20. maddesi uyarınca dosyanın görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.
4822 sayılı Kanunla değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanununun 3. maddesi (c) bendi ile konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallar da Tüketicinin Korunması Kanununun kapsamına alınmıştır. Dava konusu taşınmaz “konut” niteliğindedir. Anılan yasanın (e) bendindeki
tanıma göre tüketici; bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek veya tüzel kişiyi, (f) bendindeki tanıma göre de satıcı; kamu tüzel kişileri dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetler kapsamındaki tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri ifade eder. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanununun 23. maddesi hükmüne göre de bu kanun uygulaması ile ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılması gerekir.
Somut olayda da; davacı tüketici yüklenicinin temlikine dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteğinde bulunduğundan taşınmazın olduğu yerde ayrı bir tüketici mahkemesi varsa çekişmenin tüketici mahkemesinde görülmesi aksi halde davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yasadan kaynaklanan bir zorunluluktur. Tapu maliki davalı ...’nin, taşınmazı tahsis ettiği S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinin (... Konut Yapı Kooperatifler Birliği) arsa maliki sıfatı ile yüklenici ... Ltd. Şti. ile imzaladığı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşa edilen bağımsız bölümün yüklenici tarafından davacıya satışı söz konusudur. Davacı, yüklenicinin halefi sıfatı ile bu davayı açmıştır. Bu nedenle, davacının tüketici olarak kabulü gerekir. Nitekim, davacı davayı görevli tüketici mahkemesinde açmıştır.
Mahkemece görevsizlik kararı ile birlikte yetki itirazı da kabul edilerek yetkisizlik kararı verilmiş ise de;
Yetki itirazı görevli mahkeme tarafından incelenir. Bu nedenle, mahkemenin hem görevine hem de yetkisine itiraz edilmiş ise (veya yalnız yetkisine itiraz edilmiş ve fakat mahkeme kendiliğinden görevli olup olmadığını inceleme gereğini duyuyorsa), mahkemenin ilk önce görevli olup olmadığını incelemesi gerekir. Mahkeme görevsiz olduğu kanısına varırsa, görevsizliğine ve dava dosyasının görevli mahkemeye gönderilmesine karar verir; yetki itirazı bu (görevli) mahkeme tarafından incelenip karara bağlanır (Prof. Dr. Baki Kuru: HUMK şerhi, Cilt.1 Baskı 2001-Sayfa:608).
Açıklanan nedenlerle; mahkemece, dava konusu uyuşmazlığın çözüm yerinin tüketici mahkemeleri olduğu gözetilmeden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 24.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.