MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.01.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine dair verilen 11.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar/karşı davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_K A R A R_
Asıl dava Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı temliken tescil, ikinci kademede malzeme bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.
Davalılar davanın reddini savunmuşlar, karşı davalarında davacıların haksız işgalleri sebebiyle 15.000 TL ecrimisil tahsili isteminde bulunmuşlardır.
Mahkemece, asıl davada temliken tescil isteminin reddine, 26.439,76 TL malzeme bedelinin davalı ...’den tahsiline, ... aleyhine açılan davanın reddine, malzeme malikleri iyi niyetli olduklarından karşı davanın da reddine karar verilmiştir.
Hükmü karşı davacılar temyiz etmiştir.
Asıl davadaki istemin dayanağı Türk Medeni Kanununun 724. maddesidir. Anılan yasa hükmü uyarınca davanın kabul edilebilmesi için bir yapının malzeme maliki tarafından yapılmış olması, malzeme malikinin iyi niyetli olması, yapı değerinin arsa değerinden fazla olması, yapının bulunduğu arazinin ifrazının olanaklı bulunması, durum ve koşullarında malzeme malikini haklı göstermesi gerekir. Hiç kuşkusuz bu hüküm yeni yapılan binalar bakımından uygulanabilir. Mevcut bir binada yapılan onarım ve değişiklikler binadan daha değerli olsa bile malzeme maliki yapıdan arsa payı talebinde bulunamaz.
Somut uyuşmazlıkta, asıl davanın davacıları mevcut bir yapıya değişiklik suretiyle ilave kat yaptıklarını ileri sürmüş olup bu nedenle Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak temliken tescil isteyemeyeceklerinden temliken tescil isteminin reddi doğrudur.
Bir kimsenin kendi malzemesiyle başkasına ait yapıda değişiklik yaparak yapıya değer kazandırması halinde kazandırdığı bu değeri yapı sahibinden istemesi mümkündür. Ancak, bu değer hiçbir zaman kazandırılan objektif değer değildir. Malzeme sahibinin talep edebileceği tazminatın kapsamı onun iyi niyetli olup olmamasına göre değişir. Malzeme sahibi iyiniyetli ise yani başkasının arazisine kendi malzemesiyle bir bina yapmışsa veya mevcut binada değişiklik suretiyle yenilik meydana getirmişse, iyiniyetli olduğu takdirde hal ve şartlara göre bir rızanın mevcut olması durumunda arsa malikinden muhik bir tazminat isteyebilir. Belirtildiği üzere bu tazminat tam bir tazminat değil, muhik bir tazminat olup, muhik tazminatın takdirini tayin görevi hakime aittir. Oysa mahkemenin tazminat olarak takdir ettiği değer ilave edilen katın tam değeridir.
Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, asıl davadaki davacıların yaptığı ilave kat sebebiyle kullanılan malzemenin değerini yeniden keşif yapmak suretiyle bilirkişiye inceletmek, bilirkişinin bulacağı bu değer inşaat nedeniyle taşınmazda meydana gelen objektif değer artışı oranı olmayacağından olayın özelliğine göre yasanın hakime tanıdığı geniş takdir yetkisini kullanarak (TMK m.4) muhik bir miktar tazminata hükmetmek olmalıdır.
Eksik inceleme ve araştırmaya ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak kurulan hüküm doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.