MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.07.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırı davranış nedeniyle oluşan zararın tazmini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.
Davacı, davalı ...'e ait tarlada diğer davalı ...'in kullandığı yabani ot ilacının rüzgar yoluyla taşınmazındaki buğday mahsulünün zarar görmesine neden olduğunu belirterek oluşan zararının tazminini istemiştir.
Davalılar, zararın davacının kullandığı yanlış ve fazla ilaçlamadan kaynaklandığını, verime göre talep edilen zararın fahiş olduğunu, taşınmazın paylı mülkiyete tabi olması nedeniyle davacının zararın tamamını talep edemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.
TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.
Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.
Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, davacının zararın artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Borçlar Kanununun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. TMK’nun 737 ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından, davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesinde etkili olamaz.
Somut olayda; dava konusu 399 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre paylı mülkiyet esaslarına tabi olduğu ve davacının paylı malik olarak 3/16 paya sahip olduğu anlaşılmaktadır. Davacının dava konusu taşınmazın tamamını kullandığı hususu da dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Davacı taşınmazın tamamını kullandığını ispatlar ise tazminatın tamamına, taşınmazı kısmen kullanması halinde ise payı oranında tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde tazminatın tamamına hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir. .
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy