MAHKEMESİ : Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 30/10/2013
NUMARASI : 2013/38-2013/257
Davacılar S.. B.. vd. vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.09.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı H.. A.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacılar .. parsel sayılı taşınmazları yararına, davalılara ait .. parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, .. parsel sayılı taşınmaz lehine, .. parsel sayılı taşınmazlar üzerinden, ..parsel sayılı taşınmaz lehine ise ..parsel üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.
Hükmü davalı H.. A.. vekili temyiz etmiştir.
Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.
Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.
Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.
Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;
Mahkemece üzerinden geçit kurulan davalı H.. A..'ın maliki olduğu .. parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün, bu taşınmazın kuzey batısında bulunan .. parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünden daha küçük olduğu görülmektedir. Bu durumda .. parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit kurulması fedakarlığın denkleştirilmesi prensibine uygun değildir. Bu nedenle davacılara ait ..parsel sayılı taşınmazların kuzeyinde bulunan..parsel sayılı taşınmaz üzerinden genel yola ulaşacak şekilde geçit kurulmasının mümkün olup olmadığı araştırılmalı, mümkün olmadığı takdirde diğer alternatifler üzerinde durulmalıdır.
Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 19.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy