MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
İhtiyati tedbir isteyen tarafından, aleyhine ihtiyati tedbir istenen aleyhine 24.03.2014 günlü dilekçe ile ihtiyati tedbir konulması istenmesi üzerine; tedbir talebinin reddine dair verilen 24.03.2014 günlü karar ile 27.03.2014 gününde verilen dilekçe ile de ara karardan dönülmesi talebinin reddine dair verilen 28.03.2014 günlü kararların Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
6100 sayılı HMK’nın “Temyiz edilemeyen kararlar” başlıklı 362. maddesinde hangi kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği belirtilmiştir. Aynı kanunun 362. maddesinin (f) bendi gereğince geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar da temyiz edilemeyen kararlar arasında sayılmaktadır.
Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 21.02.2014 tarihli 2013/1 Esas, 2014/1 sayılı Kararı ile de ilk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilen kararların temyiz yoluyla incelenemeyeceğine karar verildiğinden temyiz talebinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz isteğini içeren dilekçenin REDDİNE, gereksiz yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy