MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.11.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.
Davacı, yeğenleri olan davalıların babası/murisi ... hayatta iken, İşbankası...Şubesinin 213 No'lu kasasını 20.04.2011 tarihinde birlikte kiraladıklarını, kasa içerisinde muris ile eşit hisseli olarak malik oldukları ziynet eşyalarının bulunduğunu, murisin ölümünden sonra davalıların vekilleri huzurunda anılan kasanın açılarak mevcudiyetinin tespit edildiğini ve buna ilişkin 18.06.2013 tarihli tutanağın birlikte imzalanarak kasanın kapatıldığını, tarafların kasadaki ziynet eşyalarının paylaşımı hususunda anlaşamadıklarını ileri sürerek kasa mevcudiyetinin bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek ziynet eşyaları üzerindeki ortaklığın aynen taksim, olmadığı taktirde satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.
Davalılar ... ve ..., davayı kabul ettiklerini bildirmiş; davalı ... ise, ortak kasada bulunan ziynet eşyalarının yarısının davacıya ait olduğuna dair bir delil bulunmadığını, kasanın murisi babasının sağlık sorunları ve yaşlılığı nedeniyle davacı tarafından takibinin kolay olması için ortaklaşa kiralandığını, davacının hak sahipliğini ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile 28.01.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda sayısı ve özellikleri belirtilen ziynet eşyaları üzerindeki ortaklığın, aynen taksim mümkün olmadığından, genel açık artırma yoluyla satılarak giderilmesine; satış bedelinin toplam 6 pay kabul edilerek 3 payının davacı ...'ye, 1'er payının davalılar ..., ... ve ...'na dağıtılmasına karar verilmiştir.
Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.
1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddi gerekmiştir.
2)Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.
Taşınır mallardaki ortaklığın giderilmesi davalarında, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve karar tarihinde yürürlükte bulunan (1) sayılı Tarife uyarınca 29,20 TL maktu harç alınması gerekmektedir.
Somut olaya gelince, paydaşlardan 492 sayılı Harçlar Kanunu ve karar tarihinde yürürlükte bulunan (1) sayılı Tarife uyarınca 29,20 TL maktu harç alınması gerekirken satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında harç alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Alınması gereken 29,20 TL maktu harçtan peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harcın paydaşlardan satış bedelinin dağıtılmasındaki oranlarda tahsili ile Hazineye irad kaydına" cümlesinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 13.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.