14. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09/08/2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/03/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.
Davacılar vekili, 126 ada 3 parsel, 136 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın mümkünse aynen taksimini, değilse satış yoluyla giderilmesini talep ve dava etmiştir.
Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 126 ada 3 ve 136 ada 13 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla, 136 ada 14 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.
1-Dava konusu 126 ada 3 ve 136 ada 13 parsel yönünden yapılan incelemede, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler; yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğundan, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.
Paydaşlığın giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ve tarım arazilerinin niteliği ile imar mevzuatına göre aynen taksimin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.
Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.
Aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde ise ilgili belediyeden, belediye dışında ise İl İdare Kurulundan bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur.
Belediye Encümeni veya İl İdare Kurullarınca 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili Yönetmelik hükümlerine uygun bulunması halinde onaylanması gereken ifraz projesinde kimlere nerelerin verileceği, bu konuda paydaşlar aralarında anlaşamazlarsa hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.
Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.
Somut olayda, aynen taksim yoluyla ortaklığının giderilmesine karar verilen dava konusu 136 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının UYAP üzerinden incelenmesinde, yapılan devirler neticesinde paydaş sayısının davacılardan ... ile davalılardan ...’ndan ibaret olmak üzere ikiye düştüğü anlaşıldığından yargılama sırasında beş paydaşa göre yapılan araştırma ve inceleme sonucu verilen karar isabetsiz hale gelmiştir. Bu sebeple mahkemece, anılan taşınmazın yeni tapu kaydı getirtilerek, oluşan yeni duruma göre araştırma ve inceleme yapılmalı ve sonucuna göre bir karar verilmedir.
Kabule göre de, aynen taksimine karar verilen bu taşınmaz üzerinden karar ve ilam harcı alınmasına karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.
Belirtilen sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 126 ada 3 ve 136 ada 13 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarının reddine, hükmün bu parsellere ilişkin kısmının ONANMASINA; taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 29,20'şer TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dava konusu 136 ada 14 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 25.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.